• Au-delà (25/28)
• Bioéthique (14/28)
• Ciel (6/28)
• Deuil (13/28)
• Eglise (28/28)
• Enfer (3/28)
• Espérance (18/28)
• Fraternité (3/28)
• Indulgences (4/28)
• Missions (3/28)
• Mort (28/28)
• Pardon (4/28)
• Père Paul Préaux (5/28)
• Photos (11/28)
• Prier pour les morts (17/28)
• Prière (9/28)
• Purgatoire (14/28)
• Résurrection (14/28)
• Saints (8/28)
• Salut (10/28)
• Souffrance (27/28)
• Vidéos (7/28)

Któż w sposób naturalny akceptuje starzenie się? Pragnienie pozostania młodym jest głęboko zakorzenione w ludzką naturę. Nauka, literatura, reklama używają wszelkich możliwych środków i niekiedy działania na wyobraźnię, aby schlebiać temu pragnieniu, często nieuświadomionemu, życia w niekończącej się wiośnie!

Rzeczywistość jest jednak tam, wiemy o tym, jeśli nawet trudno ją dostrzec… Wiara chrześcijańska posiada, wydaje mi się, prawdziwy sekret wiecznej młodości. Miłość się nie starzeje, utrzymuje człowieka w młodości serca! Kiedy brakuje miłości, starzenie czyni swoje dzieło śmierci i brzydoty w nas. W liturgii eucharystycznej środy z oktawy Zmartwychwstania modlimy się w sposób następujący: „Niech ta komunia misterium Twego Syna pozwoli nam wejść, wolnych od starzenia się, do nowego stworzenia”. Oczywiście, w rzeczywistości ewangelicznej, istnieje jasne rozróżnienie między wymiarem duchowym i wewnętrznym, który odnawiamy dzień po dniu, w komunii Chrystusa Zmartwychwstałego. Z Chrystusem, zwycięzcą śmierci, możemy pozostać młodzi w starzeniu się. To dla każdego z nas zasadniczy wybór!

Biblia ofiarowuje nam heroiczny przykład wiernego starca w Słowie Bożym. Chodzi o Eleazara (2 Mch 6, 18-31), wybitnego Żyda podeszłego w latach i szlachetnego, który odrzuca do śmierci jedzenia mięsa wieprzowego, zakazanego przez prawo.

Przyjaciele, dobrze usposobieni do niego chcą, aby uniknął śmierci, na jaką skazuje go odmowa wobec prześladowcy: może udawać spożywanie. „Udawanie bowiem nie przystoi naszemu wiekowi (…). Oni to przez moje udawanie, i to dla ocalenia maleńkiej resztki życia, przeze mnie byliby wprowadzeni w błąd, ja zaś hańbą i wstydem okryłbym swoją starość”. „ Dlatego jeżeli mężnie teraz zakończę życie, okażę się godny swojej starości, młodym zaś pozostawię piękny przykład ochotnej i wspaniałomyślnej śmierci za godne czci i święte Prawa”. W tych mocnych słowach jest sekret prawdziwej młodości duszy: wierność Bogu, wierność sobie i swojemu zaangażowaniu. Eleazar wybrał pozostanie młodym, nie akceptując wewnętrznego zbłądzenia.

Korzystając z tematu obecnego numeru pisma, pragnę oficjalnie ogłosić, że w przyszłym roku, od 31 maja do 16 października 2011, w sanktuarium Notce Dame w Montligeon będziemy przeżywali nadzwyczajny czas Jubileuszu eucharystycznego. 31 maja 1911, ojciec Buguet celebrował pierwszą Mszę świętą w Bazylice Notce Dame w Montligeon, kościele- matce ogromnego braterstwa międzynarodowego. Od początku Bractwa (Fraternite) intuicją ojca Buguet było „modlić się i wzywać do modlitwy za dusze w Czyśćcu najbardziej opuszczone”, sprawując za nie ofiarę Mszy św. Stąd idea zapisywania zmarłych w Księdze życia (Livre memento) i zorganizowania Fundacji Mszy św. wieczystych.

Będziemy wracali do tego wydarzenia w następnych miesiącach. Niech ten Jubileusz pomaga nam żyć w łasce i dynamizmie Braterstwa eucharystycznego Notce Dame z Montligeon, które nie ma zmarszczki mimo swoich stu lat.